» Wycena programów Opcji Menedżerskich wg MSSF 2

Opcje menedżerskie to odroczone w czasie wynagrodzenia przyznawane w ramach długoterminowych planów motywacyjnych (ang. Long-Term Incentive Plan) kierowanych do zarządów i ścisłego kierownictwa podmiotów gospodarczych. W ramach programów opcji menedżerskich wybrane grupy pracowników zyskują prawo do nabycia akcji spółki po cenie preferencyjnej, czyli niższej od rynkowej, ale nie niższej niż cena nominalna (art. 309 ust. 1 Kodeksu spółek handlowych).
W Polsce adresatami tego typu rozwiązań są najczęściej menedżerowie zatrudnieni w spółkach notowanych na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie.
Zgodnie z przepisami Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej, a w szczególności MSSF 2, wartość godziwa tego typu programu musi być ujmowana w księgach rachunkowych spółki przez okres nabywania uprawnień. Wycena programu odbywa się na datę przyznania (ang. Grant Date) i powinna jako minimum uwzględniać: 

• cenę wykonania (realizacji) opcji
• czas trwania (życia) opcji
• bieżącą cenę akcji bazowych
• oczekiwaną zmienność cen akcji
• oczekiwane dywidendy z akcji
• stopę procentową wolną od ryzyka w okresie trwania opcji.

MSS2 nie rekomenduje konkretnego modelu, który należy stosować do wyceny programów opcji menedżerskich. W ogólności najczęściej stosowane są modele: Model Blacka-Scholesa- Mertona, Modele sieciowe, Model symulacji Monte Carlo. Wybierając model wyceny opcji należy pamiętać, że powinien on w możliwie najlepszy sposób być dopasowany do specyfiki wycenianego programu.